40 IS LANG (gastcolumn)

 

Hoe ga ik om met dingen
die tegenzitten?

Soms moeten we gewoon even volhouden. Toen ik als jonge dominee begon met een milde vorm van vasten in de weken voor Pasen, keek iedereen me aan alsof ik een zonderling was. “Ben jij moslim geworden of zoiets?” Nu hoor ik: “Doe jij ook al mee?”

Het idee om je 40 dagen voor het paasfeest te onthouden van alcohol en zoetigheden is inmiddels breed verspreid. Op ‘Aswoensdag’, de dag na carnaval waarop traditioneel de vasten begint, besteedt zelfs Telegraaf-omroep WNL aandacht aan bewust matigen.

Jezelf dingen ontzeggen heeft de tijd mee. In ‘Stoptober’ proberen we massaal ieder van het roken af te krijgen. In ‘Dry January’ overtuigen we elkaar ervan dat het goed is minder te drinken. En het hele jaar door proberen we minder te eten en meer te bewegen.

Nu is de afgelopen week (eind febr) dan de 40dagentijd begonnen. Dat getal 40 heeft een Bijbelse achtergrond. Het herinnert aan de 40 dagen die Jezus in de woestijn doorbracht, en aan de 40 jaar waarin het volk Israël door de woestijn trok voor het weer thuiskwam.

40 is lang. Ieder die zich ooit deze periode heeft onthouden van sommige lekkere geneugten van het leven, kan daar over meepraten. Je begint gemotiveerd, bent na een week nog opgewekt over je goede prestatie, dan, na twee á drie weken, gaat je goede wil tanen.

Na vier, vijf weken verwens je jezelf dat je ooit zo dom was iedereen te laten weten dat je mee ging doen met de vasten. En de laatste week tel je de dagen af naar het feest van Pasen, wanneer de zelfgekozen woestijn weer voorbij zal zijn.

Iedere vrouw die ooit zwanger was, kan je vertellen dat de 40 weken van haar zwangerschap lang kunnen duren. Langer soms dan haar lief is. En 40 jaren in een woestijn is gewoon niet te overzien. Als je dan nog zou weten wanneer deze barre tijd ten einde loopt, maar ook dat was Israël niet gegund.

Vooral voor ons is 40 lang. Wij in West-Europa, anno 2020, hebben geen woestijnervaring. Alles is voorhanden en nog nooit hebben mensen het zo goed gehad als wij in onze dagen, op de plaats waar wij leven. Wij komen zelden tekort.

Wij hebben hier en nu andere problemen. Wij moeten kiezen, en dat belast ons. Wij hebben grote vrijheid, en het lukt ons nauwelijks grenzen te trekken. De buitenzijde van de dingen, en de oppervlakte van ons leven hebben wij op orde. Maar hoe vinden we een zinvolle binnenkant?

En hoe ga ik om met dingen die tegen zitten? Wanneer ik van de ene op de andere dag in barre tijden beland, hoe zal ik dan staande en gaande blijven? Om mij daar een beetje in te oefenen, is er de veertigdagentijd. Ja, dat is best lastig. Ja, dat is best lang.

Soms moet ik gewoon volhouden.

Reageren? Mail dan naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.   of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.