PREEK VAN RUTTE (gastcolumn)

Persoonlijk verhaal dat
mijn verhaal kan worden

 “Als ik de onmogelijke opdracht zou krijgen met één woord te omschrijven wat de kerk voor mij persoonlijk betekent, zou ik waarschijnlijk zeggen: ‘Gezamenlijkheid’. Want in de kerk komen mensen samen, als gemeente. In persoon, met elkaar.”

Aan het woord is hier geen ouderling of dominee, maar onze minister-president Mark Rutte. Hij is kerkelijk opgegroeid in Scheveningen, betrokken bij de gemeente van de Kloosterkerk in Den Haag, en vertelt in ‘de Protestantse Lezing’ over zijn band met geloof en kerk.

Het raakt mij als hij vertelt hoe vervreemdend het voor hem is om de lezing te geven vanuit de vrijwel lege Kloosterkerk. Hij verwoordt mijn verdriet over de zo goed als lege kerken, en de uiterst beperkte mogelijkheden als gelovigen samen te zijn.

Rutte overtuigt ook: “We weten waarom dit nodig is. We weten waar we het voor doen. Maar we voelen ook hoezeer we die gezamenlijkheid juist nu extra hard nodig hebben.”

Mooi dat hij dan vervolgens in zijn kerk, leeg of niet, een goede preek houdt. Want zo komt zijn lezing op me over. Geen algemeen politiek verhaal, geen wetenschappelijk verantwoorde verhandeling, maar een persoonlijk verhaal, dat mijn verhaal kan worden.

Onbevangen vertelt Rutte over zijn geloof. “Dat werkt heel direct en persoonlijk door, want wie in God gelooft, mag hoop hebben en daar gaat een enorme troost van uit. Zo werkt dat in ieder geval voor mij. (…) Het geloof maakt mijn eigen schilderij groter en dieper.”

Zelf vind ik dat de winst van deze tijd. Dat geloof niet zozeer gaat over een waarheid van het verstand. Niet over hoe bovenaardse dingen wel of niet in elkaar steken. Maar dat het een innerlijke kracht is. Meer gaat over bemoediging en inspiratie dan over ‘de waarheid’.

En dat dit dan ook richting geeft aan je leven. In de woorden van Rutte: “Het helpt me simpelweg iets verder te zien en – hopelijk – zoveel mogelijk ook in mijn eigen leven het goede te doen.”

Rutte leert uit de coronacrisis wat er sowieso telt in een mensenleven: “Dat het leven, als het erop aankomt, niet draait om meer, meer, meer, en al helemaal niet om meer ik, ik, ik, maar om samen, om verantwoordelijkheid en om aandacht voor de mensen om je heen.

(…) Het leven draait niet om contanten of consumptie, het draait om contact. Om echt menselijk contact. Dat is uiteindelijk het enige dat telt, niet rijkdom of uiterlijkheden, maar wat je met en voor een ander hebt gedaan.”

In de persconferentie van deze week heeft onze minister-president dat nog eens extra onderstreept: “Ik vraag kerken en maatschappelijke organisaties om te zien naar medeburgers die deze tijd in een isolement raken, eenzaam worden.”

Rutte vertrouwt op ons allen, gelovig of niet. “Er  zijn nog altijd meer mensen met geduld en compassie, dan met een kort lontje.” Mooie preek, meneer Rutte. Amen.

Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.