GEEN HOKJES (gastcolumn)

Dan kunnen we boeven met

boeven vangen

Vorige week haalde ik hier premier Rutte aan, die vertelt over zijn levensovertuiging: ‘Het leven draait, als het erop aankomt, niet om meer, meer, meer, en al helemaal niet meer ik, ik, ik (...). Het leven draait niet om contanten of consumptie, het draait om contact.’

Een lezer stuurde daarop een ingezonden brief. Hij vond het ongeloofwaardig uit de mond van de leider van een partij ‘waar economisch gewin bovenaan staat, en solidariteit niet in het woordenboek voor komt’.  En snapte niet hoe ik daarvan gecharmeerd kan zijn.

Mij treft de binnenkant van Ruttes levensovertuiging. ‘Het gaat in het leven niet om jezelf, maar om elkaar; niet om hebben, maar om zijn.’ Zoals het mij raakt hoezeer de briefschrijver met ontferming bewogen is over vluchtelingen en wie van voedselbanken moeten leven.  

Maar ik wil niet meer in hokjes denken. Zoals vroeger, toen er gelovigen waren en socialisten, christenen en communisten, kerkelijken en liberalen. Toen kerken enkel verbonden waren met christelijke partijen. Dat doet mij denken aan mijn destijds ‘rooie collega’ die in verkiezingstijd voor ophef in zijn dorp zorgde toen hij een affiche van een linkse partij voor het raam van de pastorie hing. De koster zette vervolgens het glaasje water in de preekstoel op een viltje van een partij met een C.

Andersom heb ik later ook meegemaakt. Ik zou op een kieslijst van een linkse partij komen, en ging op gesprek bij de verkiezingscommissie. Daar moest ik uitleggen wat een dominee eigenlijk bij hun partij te zoeken had.
“Had u niet beter uw heil bij een christelijke partij kunnen zoeken?” Toen ik uitlegde dat juist mijn geloof mij voor deze partij deed kiezen, verzuchtte een prominent partijlid: “Nou ja, misschien is het wel handig. Dan kunnen we boeven met boeven vangen.” Het werd niks tussen ons.

Het gaat mij niet om de groep bij wie iemand wil horen. Zoals ik ooit een gelovig socialist wilde kunnen zijn, zo vind ik dat Rutte een gelovig liberaal moet kunnen wezen. Ieder mag ons vervolgens op ons geloof en onze daden aanspreken.

Gelovigen vinden elkaar in geloof, hoop en liefde. De minister-president vertelt in alle kwetsbaarheid hoe dit hem inspireert. Zoals het de briefschrijver aanzet op te komen voor armen, vluchtelingen en wie hulp nodig heeft. En ik hoop dat het ook mijn daden richt.

Maar de lieve Heer zal er niet op letten ‘of wij wel van die ene partij zijn, en toch zeker niet van die andere’. Jezus doorbrak het denken in groepen van zijn tijd. Hij ging om met Joden en Grieken, met Samaritanen en Romeinen, met Farizeeërs en tollenaars.

Met allen sprak hij van hart tot hart. Dus, beste lezer, als u verontrust bent over de politieke keuzes van medegelovigen, zoek dan het gesprek met uw broeders en zusters. Over de daden die voortkomen uit het geloof dat ons bindt.   

Reageren? Mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.